Maksymalny rozmiar druku 3D i dzielenie dużego modelu

Pole robocze naszych drukarek wynosi 250 × 210 × 210 mm. Model musi zmieścić się w tej przestrzeni po prawidłowym ułożeniu. Większą część można czasem podzielić, ale miejsce łączenia powinno być zaprojektowane świadomie.

Pole robocze a wymiary modelu

Nie wystarczy sprawdzić najdłuższego wymiaru w oderwaniu od pozostałych. Część o wymiarze zbliżonym do jednej osi może po obrocie przekroczyć inną oś albo stracić korzystną orientację warstw. Potrzebne jest również miejsce na bezpieczny przebieg procesu, dlatego graniczna geometria może wymagać indywidualnej oceny.

Konfigurator odczytuje wymiary pliku. Dla STL i OBJ trzeba poprawnie wskazać jednostkę. Model nie jest automatycznie pomniejszany, ponieważ zmiana skali może zniszczyć pasowanie, grubości i funkcję.

Kiedy warto podzielić model?

• gdy część przekracza pole 250 × 210 × 210 mm,
• gdy podział pozwala uzyskać lepszą orientację powierzchni,
• gdy osobne fragmenty ograniczają rozbudowane podpory,
• gdy model i tak ma być demontowany lub transportowany,
• gdy uszkodzony fragment powinien dać się później wymienić.

Jak wybrać miejsce podziału?

Dobra linia łączenia jest łatwo dostępna podczas montażu i nie przebiega przez najbardziej obciążony przekrój. W modelu wizualnym można ją ukryć w naturalnym załamaniu. W części użytkowej ważniejsze są kierunek sił, powierzchnia styku i możliwość powtarzalnego pozycjonowania.

1. Unikaj łączenia w miejscu największego momentu zginającego lub uderzenia.
2. Dodaj powierzchnie bazujące, kołki albo inne cechy ułatwiające ustawienie fragmentów.
3. Zaplanuj luz odpowiedni dla druku FDM zamiast projektować połączenie nominalnie „na zero”.
4. Uwzględnij dostęp do klejenia, śrub lub innych elementów montażowych.
5. Sprawdź, czy każdy fragment po podziale nadal ma stabilną orientację do druku.

Klejenie, skręcanie czy wcisk?

Sposób połączenia zależy od materiału, funkcji i możliwości demontażu. Klejenie może dać prosty montaż modelu wizualnego, ale przygotowanie powierzchni i zgodność kleju z tworzywem mają znaczenie. Śruby ułatwiają serwis, lecz wymagają odpowiedniej ilości materiału wokół otworu. Wcisk potrzebuje prototypu, ponieważ tolerancje FDM i elastyczność tworzywa wpływają na siłę montażu.

Zobacz również poradnik o pasowaniach i tolerancjach FDM.

Kiedy podział nie rozwiązuje problemu?

Jeżeli część ma być jednorodna, szczelna, poddawana dużemu obciążeniu albo certyfikowana, linia łączenia może być niedopuszczalna. W takim przypadku potrzebna może być większa maszyna lub inna technologia. LogicMesh 3D oferuje wyłącznie druk FDM/FFF w podanym polu roboczym i nie obiecuje wykonania modelu, który wymaga innego procesu.