Jak przygotować plik do druku 3D?

Dobry plik do druku 3D ma właściwą skalę, zamkniętą geometrię i cechy możliwe do odtworzenia w technologii FDM. Kilka minut kontroli może otworzyć najkrótszą ścieżkę: automatyczną analizę, wybór rezultatu, płatność i przekazanie zlecenia do kolejki produkcyjnej bez zapytania ofertowego.

1. Wybierz obsługiwany format

Konfigurator LogicMesh 3D przyjmuje pliki STL, 3MF i OBJ. Nie obsługuje STEP. Jeśli pracujesz na modelu CAD, wyeksportuj go do jednego z formatów siatkowych i sprawdź jakość eksportu. Zbyt rzadka siatka może być widoczna jako wielokątne załamania na krzywiznach, a przesadnie gęsta niepotrzebnie zwiększa rozmiar pliku.

Jeśli nie wiesz, który format wybrać, przeczytaj porównanie STL, 3MF czy OBJ.

2. Potwierdź jednostkę i rzeczywiste wymiary

STL i OBJ nie zawsze przenoszą jednoznaczną informację o jednostce. Model zaprojektowany w calach może zostać odczytany jako milimetry albo odwrotnie. Przed eksportem zanotuj jednostkę, a po imporcie porównaj przynajmniej jeden znany wymiar.

Nie zakładaj, że system sam rozpozna pomyłkę. W konfiguratorze dla STL i OBJ świadomie wybierz milimetry, centymetry lub cale. Plik nie jest automatycznie skalowany bez Twojej decyzji.

3. Sprawdź, czy geometria jest zamknięta

Model przeznaczony do wykonania powinien opisywać jednoznaczną bryłę. Otwarte krawędzie, odwrócone powierzchnie, samoprzecięcia i nakładające się wnętrza mogą sprawić, że slicer pominie fragment albo utworzy warstwy inne niż oczekiwane.

• Usuń przypadkowe powierzchnie znajdujące się wewnątrz modelu.
• Połącz bryły, które mają tworzyć jeden element.
• Sprawdź normalne powierzchni i zamknij otwarte krawędzie.
• Obejrzyj przekrój lub podgląd warstw, jeśli używany program go udostępnia.

Jeżeli model nadal nie przechodzi analizy, skorzystaj z usługi naprawy pliku do druku 3D.

4. Oceń grubości, otwory i drobne detale

Powierzchnia bez grubości nie staje się automatycznie ścianką. Bardzo cienki fragment może zniknąć w slicerze, a niewielki napis lub rowek może zlać się z sąsiednią geometrią. Minimalna odtwarzalna cecha zależy od orientacji, materiału, profilu i kształtu — nie ma jednej liczby właściwej dla każdego modelu.

Otwory i elementy pasowane wymagają zaplanowanego luzu. Nominalny wymiar z pliku nie gwarantuje identycznej wartości po wydruku. Zobacz poradnik o tolerancjach FDM.

5. Porównaj model z polem roboczym

Pole robocze naszych drukarek wynosi 250 × 210 × 210 mm. Liczy się możliwość prawidłowego ułożenia całej geometrii, nie tylko jeden wybrany wymiar. Zbyt duży element można czasem podzielić, ale miejsce łączenia powinno wynikać z funkcji, obciążenia i późniejszego montażu.

Lista kontrolna przed wysłaniem

• Format to STL, 3MF albo OBJ.
• Plik ma nie więcej niż 50 MB.
• Znana jest jednostka i co najmniej jeden kontrolny wymiar.
• Geometria opisuje zamkniętą bryłę bez przypadkowych wnętrz.
• Ścianki i detale mają fizyczną grubość.
• Model mieści się w polu 250 × 210 × 210 mm po prawidłowym ułożeniu.
• Krytyczne pasowania i warunki pracy zostały opisane.
• Masz prawo do wykonania modelu.